Δημήτρης Στόκας

Δημήτρης ΣτόκαςΣήμερα διάβασα το σημείωμα του κ. Νικήτα Κυπρίδημου για τον κ. Δημήτρη Στόκα. Από το άρθρο του έμαθα ότι «έφυγε».

Τον κ. Στόκα τον γνώρισα πριν από 7 περίπου χρόνια, όταν πήγα στο εργοστάσιο του τόσο για να τον γνωρίσω αφού είχα ακούσει πολλά για εκείνον από την εποχή που ξεκίνησα το κυνήγι, όσο και για να αγοράσω τα φυσίγγια του. Είχα πάει με έναν φίλο τότε και δεν είχα την ευκαιρία να τον ρωτήσω αυτά που ήθελα. Πήγαμε, τα είπαμε βιαστικά, αγοράσαμε και φύγαμε.

Βρήκα ευκαιρία λοιπόν και ξαναπήγα μόνος. Τον βρήκα με το αγαπημένο του κυνηγόσκυλο πίσω από τον πάγκο δεξιά της εισόδου. Ήταν απόγευμα, αρχές φθινοπώρου, παράταση καλοκαιριού, οπότε είχαμε πολλές ώρες μπροστά μας. Άρχισα φυσικά αμέσως τις ερωτήσεις σχετικά με τα φυσίγγια του.

Ήταν πανεύκολο να καταλάβεις το πόσο παθιασμένος ήταν με το φυσίγγι. Μου έλεγε για τις πατέντες που είχε καταχωρήσει, πως ήταν εκείνος που έφερε πρώτος την Beretta στην Ελλάδα, μου μίλησε για το περιοδικό Άρτεμις που εξέδωσε, για την Winchester, την Remington, τα ταξίδια του στην Ιταλία και ένα σωρό ακόμα πράγματα που έκανε και γνώρισε σχετικά με το κυνήγι, αλλά πάνω από όλα για το φυσίγγι.

Με ρώτησε αν παίζω τάβλι κάποια στιγμή και του είπα «δυστυχώς μόνο κιθάρα». Απογοητεύτηκε. Μου έκανε την τιμή να περάσουμε στο γραφείο του το οποίο ήταν πνιγμένο στα φυσίγγια και στα χαρτιά. Του άρεσε το καλό ουίσκι και πάντα έλεγε το γνωστό παράδειγμα με το μεταβολισμό του στο συκώτι. Είχε πολύ χαρακτηριστική φωνή και δεν τον έκανες εύκολα φίλο. Εγώ τουλάχιστον δεν το κατάφερα ποτέ. Στις επόμενες φορές μάλιστα που συναντηθήκαμε, πρότεινα να φέρω τα φυσίγγια του στη Σερβία, μια που ήδη είχα ξεκινήσει τα ταξίδια μου στο Βελιγράδι. Για διάφορους λόγους, ασήμαντους πλέον, δε καταφέραμε να το πράξουμε.

Θυμάμαι όταν τον ρώτησα για τον κ. Νικήτα Κυπρίδημο, χαμογέλασε και μου είπε «o Νικήτας… καλό παιδί. Τρέχαμε στα δικαστήρια μία εποχή.» Και σε ένα άλλο σημείο «Επιμένω να του λέω, ότι όλα τα όπλα είναι απλά πυροσωλήνες! Το φυσίγγι είναι αυτό που κάνει τη διαφορά!» Ωραίος τύπος και με καλή αίσθηση του χιούμορ. Αυτό που με εξέπληξε, αν και μάλλον μου είπε ψέματα για να με κάνει να νιώσω όμορφα, ήταν στις αρχές που έφτιαξα τον Κυνηγό και είχα γράψει την πρώτη μου κυνηγετική ιστορία που δημοσιεύτηκε στο Τύπος Κυνήγι του κ.Απόστολου Αντωνάκη, είναι πως όταν ανέφερα την ιστορία, μου είπε πως την είχε διαβάσει και του άρεσε! Βέβαια η αλήθεια είναι ότι όντως εκείνη την εποχή είχε δημοσιευτεί με τον τίτλο «Κυνήγι στη Σερβία» και μπορεί, μία στις εκατό να το είχε διαβάσει. Τέλος πάντων.

Μιλώντας μαζί του, καταλάβαινες ότι ήταν βαθύς γνώστης του φυσιγγίου. Οι αναλύσεις που έκανε ήταν εκπληκτικές και αναφερόταν σε λεπτομέρειες που δεν είχα ξανακούσει. Αναφερόταν πάντα στα τεράστια ποσά που είχε επενδύσει, δοκιμάζοντας ξανά και ξανά τα φυσίγγια του, θέλοντας να τα κάνει πιο τέλεια από τα τέλεια.

Όταν τον ρωτούσα ποιο φυσίγγι θα πρότεινε για κάποιο συγκεκριμένο θήραμα, ήταν κάθετος στην απάντησή του. «Αυτό». Χωρίς δεύτερη σκέψη.

Δυστυχώς, λόγω της εγκατάστασής μου στο Βελιγράδι, πέρασε ο καιρός και δεν πρόλαβα να τον ξαναδώ. Είχαμε πει τότε και για μία συνέντευξη που θα κάναμε, συμφωνήσαμε, αλλά δυστυχώς δεν έγινε και για αυτό φταίω αποκλειστικά εγώ.

Αυτά λοιπόν για τον κ. Δημήτρη Στόκα, τον επιστήμονα του ελληνικού φυσιγγίου, ένα κεφάλαιο για το ελληνικό κυνήγι.

Γιώργος Ξανθόπουλος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s