Δίχτυα-θανατηφόρες παγίδες για τα ελάφια της Ρόδου

Αυξάνεται ο αριθμός των ελαφιών (Dama dama) που εγκλωβίζονται κάθε χρόνο στα δίχτυα που τοποθετούνται γύρω από τις γεωργικές καλλιέργειες στο νησί της Ρόδου. Πολλά από αυτά δεν καταφέρνουν να απομακρύνουν το δίχτυ από τα κέρατά τους και αργά ή γρήγορα οδηγούνται στο θάνατο.

Η Ρόδος είναι το τελευταίο νησί της Μεσογείου που διατηρεί αρχαίο πληθυσμό πλατονιού (Dama dama) και αποτελεί μέρος του φυσικού πλούτου και της ιστορικής και πολιτισμικής κληρονομιάς του νησιού. Στους κατοίκους του νησιού είναι γνωστό ως ροδίτικο ελάφι ή ελάφι της Ρόδου.

Σύμφωνα με αρχαιολογικά στοιχεία, το πλατόνι εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Ρόδο κατά τους Νεολιθικούς χρόνους, γύρω στην έκτη π.Χ. χιλιετηρίδα. Μετά την δεκαετία του 1940 ο πληθυσμός του άρχισε να φθίνει και κατά την δεκαετία του 1980 ο εκτιμώμενος πληθυσμός είχε περιοριστεί σε 30-40 άτομα σε λίγες θέσεις στο κεντρικό και νότιο τμήμα του νησιού.

Η κατάσταση άλλαξε ριζικά τις τελευταίες δυο δεκαετίες με την σοβαρή προσπάθεια για την καταπολέμηση της λαθροθηρίας από την αρμόδια Δασική Υπηρεσία με την βοήθεια των θηροφυλάκων του Κυνηγετικού Συλλόγου. Ένας δεύτερος παράγοντας, που βοήθησε στην αύξηση του πληθυσμού των πλατονιών, ήταν η αλλαγή νοοτροπίας των κατοίκων της νήσου Ρόδου, αφενός λόγω της φυσικής απώλειας των γηραιότερων, που ασχολούνταν παραδοσιακά με το παράνομο κυνήγι και της ενηλικίωσης των νέων, με μεγαλύτερη αγάπη και ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα και αφ’ έτερου λόγω της ενημέρωσης, με όλα τα μέσα (σχολεία, τοπικά μέσα μαζικής επικοινωνίας, διαλέξεις, ημερίδες, κ.λπ.) του πληθυσμού του νησιού, για το πόσο μεγάλης σημασίας είναι το θέμα για την ιστορία τον πολιτισμό και το φυσικό περιβάλλον του τόπου. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, ο πληθυσμός του πλατονιού, όπως και το εύρος εξάπλωσης του, έχει αυξηθεί σημαντικά. Πλατόνια παρατηρούνται πλέον όχι μόνο στα πευκοδάση του νησιού αλλά και στις πεδινές εκτάσεις με αγροτικές καλλιέργειες, ακόμα και κοντά στους παραθαλάσσιους οικισμούς.

Σε ορισμένες περιοχές, όπως στη νότια Ρόδο, η πυκνότητα του πληθυσμού είναι μεγάλη και συχνά υπάρχουν αναφορές για πρόκληση ζημιών στις γεωργικές καλλιέργειες. Αγροζημιές όμως προκαλούν και τα αιγοπρόβατα λόγω ανεπιτήρητης βόσκησης που σε κάποιες περιπτώσεις «χρεώνονται» στις αγέλες των πλατονιών. Ορισμένοι αγρότες τοποθετούν δίχτυα κατά μήκος των ορίων των χωραφιών (πρόχειροι φράχτες), για να εμποδίσουν τα πλατόνια και τα αιγοπρόβατα να εισέλθουν και να προκαλέσουν φθορά στις καλλιέργειες.

Τα αρσενικά πλατόνια, κατά την περίοδο που φέρουν κέρατα, κινδυνεύουν να εγκλωβιστούν όταν πλησιάζουν στα δίχτυα αυτά διότι μπλέκονται τα κέρατα τους. Ο ίδιος κίνδυνος υπάρχει και με τα δίχτυα συλλογής ελαιοκάρπου που τοποθετούνται στους ελαιώνες και παραμένουν στο έδαφος για μέρες αλλά και με τα συρματοπλέγματα εγκαταλειμμένων περιφράξεων μέσα στα δάση

Περιστατικά παγίδευσης πλατονιών σε δίχτυα συμβαίνουν όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια. Ένα τέτοιο περιστατικό συνέβη και σήμερα (20/12/2015) κοντά στο χωριό Απολακκιά στη νότια Ρόδο. Αρσενικό πλατόνι έμπλεξε τα κέρατα του στα δίχτυα ενός πρόχειρου φράχτη. Καθώς κινήθηκε να απομακρυνθεί, έσερνε μαζί του και το δίχτυ μέχρι που σκάλωσε αυτό στο κορμό ενός ξερού δέντρου. Παγιδεύτηκε και παρόλες τις προσπάθειες του δεν κατάφερνε να απελευθερωθεί. Το δίχτυ από την μια άκρη έμπλεκε περισσότερο στα κέρατα και στο κεφάλι του και από την άλλη στο ξερό κορμό. Στο βίντεο που ακολουθεί φαίνονται οι απέλπιδες προσπάθειες που καταβάλλει.

Κάτοικος της περιοχής που το εντόπισε, ειδοποίησε την αρμόδια δασική υπηρεσία και δυο δασοφύλακες της Διεύθυνσης Δασών Δωδεκανήσου, ο Σταμάτης Χουρδάκης και ο Σταμάτης Μαστροσαββάκης, έσπευσαν άμεσα στο σημείο που τους υπέδειξε. Οι δασοφύλακες, που έχουν επιληφθεί δεκάδες παρόμοια περιστατικά, αρχικά ακινητοποίησαν το ζώο με ειδικό δίχτυ και στη συνέχεια το απελευθέρωσαν επιτόπου. Στο βίντεο που ακολουθεί φαίνεται η απελευθέρωση του ελαφιού.

Το συγκεκριμένο περιστατικό είχε ευτυχή κατάληξη, σε άλλες περιπτώσεις, όμως, τα παγιδευμένα ζώα επειδή δεν εντοπίζονται εγκαίρως, εάν δεν καταφέρουν να απεμπλακούν μόνα τους, συνήθως πεθαίνουν μετά από πολύωρη και επίπονη προσπάθεια.

Ευχαριστούμε τον κ. Σταμάτη Χουρδάκη για την παραχώρηση φωτογραφιών και βίντεο.

Δημοκρατική

Προσφορά αγάπης και αλληλεγγύης

ΚυνηγόσκυλαΆμεση ήταν η ανταπόκριση από τις ομάδες κυνηγών αγριόχοιρων στο κάλεσμα του Προέδρου του Κυνηγετικού Συλλόγου Άρτας κ. Τσουμάνη Δημήτρη και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα συγκεντρώθηκε ένας

ικανοποιητικός όγκος κρέατος (περίπου 350 κιλά) για να διανεμηθεί σε άπορες οικογένειες σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Άρτας και κατόπιν συνεννοήσεως του Προέδρου με το Δέσποτα Ιγνάτιο ο οποίος μας επιβράβευσε για την πρωτοβουλία. Η κυνηγετική οικογένεια αποδεικνύοντας έμπρακτα την κοινωνική αλληλεγγύη της προσπαθεί μέσα σε αυτή την δύσκολη οικονομικά περίοδο για πολλούς συνανθρώπους μας  που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν ακόμα και για τις βασικές ανάγκες των οικογενειών τους να σταθεί δίπλα τους και να τους προσφέρει έστω και αυτή την μικρή βοήθεια που θα τους δώσει την δυνατότητα για ένα ιδιαίτερο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Είναι μια κίνηση αγάπης και υποστήριξης προσφέροντας μικρές δόσεις αισιοδοξίας που ελπίζουμε να μην σταματήσουν εδώ. Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε το πρόβλημα, να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο και να προσφέρουμε στους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη ανακούφιση και χαμόγελα με διακριτικότητα και σεβασμό. Αυτές οι οικογένειες χρειάζονται υποστήριξη όλο το χρόνο και όχι μόνο κατά τη διάρκεια εορτών.

Σ’ αυτό το σημείο θα θέλαμε να τονίσουμε ότι είναι η πρώτη φορά που ο Κυνηγετικός Σύλλογος πήρε τέτοια πρωτοβουλία και σκοπός μας είναι να καθιερωθεί. Η προσφορά αγάπης και αλληλεγγύης , μικρή ή μεγάλη, γίνεται με πολύ αγάπη στους συνανθρώπους μας από τους κυνηγούς που παραμένουν  ενεργό κομμάτι προσφοράς και εθελοντισμού της κοινωνίας μας.

Όλοι μαζί μπορούμε να προσφέρουμε με κάθε τρόπο αποδεικνύοντας πως ακόμα και σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς η ανθρωπιά, η αγάπη και η αλληλεγγύη υπάρχει και είναι αυτή που θα νικήσει και θα αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο.

Ευχαριστώ θερμά εκ μέρους όλων των μελών το ΔΣ όλες τις ομάδες κυνηγών αγριόχοιρου για την προσφορά τους και την  συγκινητική ανταπόκριση τους στο κάλεσμα του Συλλόγου τους.

Κ.Σ.Άρτας

Το κόκκινο ελάφι της Πάρνηθας

ΕλάφιΤο κόκκινο ελάφι ή έλαφος ο ευγενής (Cervus elaphus) είναι ο «βασιλιάς» του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας και το μεγαλύτερο φυτοφάγο ζώο της Ελλάδας.

Στέκεται υπερήφανο και μαγνητίζει το βλέμμα για το καφε-κόκκινο χρώμα του τριχώματός του. Το κόκκινο ελάφι ζει και βασιλεύει σε όλη την Πάρνηθα. Το χειμώνα κατεβαίνει σε περιοχές με μικρότερο υψόμετρο προς αναζήτηση τροφής.

Το θηλυκό ελάφι δεν έχει κέρατα και γεννάει την άνοιξη, συνήθως ένα μικρό. Το νεαρό ελάφι φέρει άσπρες βούλες, οι οποίες χάνονται όσο μεγαλώνει.

Ήδη από τα προϊστορικά χρόνια, όπως αναφέρει η WWF, το κόκκινο ελάφι αφήνει ανελλιπώς τα ίχνη του στον ελλαδικό χώρο. Ως φυσικός βοσκητής, έπαιζε πάντα σημαντικό ρόλο στη βάση της τροφικής πυραμίδας. Μεγάλα αρπακτικά και γύπες – που σήμερα απειλούνται επίσης µε εξαφάνιση – θα μπορούσαν να στηρίζουν την επιβίωσή τους στην ύπαρξη των ελαφιών.

Το κόκκινο ελάφι ζούσε κάποτε σε ολόκληρη σχεδόν την ηπειρωτική Ελλάδα. Μέσα σε λίγες δεκαετίες όμως, οι πληθυσμοί του συρρικνώθηκαν σε τέτοιο βαθμό ώστε το είδος να θεωρείται πλέον «Κρισίμως κινδυνεύον», σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας (Αθήνα, 2009).

Το λαθραίο κυνήγι είναι η κυριότερη απειλή για το ελάφι στην Ελλάδα. Οι πληθυσμοί που έχουν απομείνει αποτελούν απομονωμένα «νησιά».

Άλφα Βήτα

Έντονη διαμαρτυρία της Κ.Σ.Ε. για τον αποκλεισμό των Κυνηγετικών Οργανώσεων από την συζήτηση για τη Θηροφυλακή

ΚυνήγιΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΜΕΛΟΣ: F.A.C.E.& C.I.C.
ΕΔΡΑ: ΦΩΚΙΩΝΟΣ 8 & ΕΡΜΟΥ
ΑΘΗΝΑ-Τ.ΚΑΘΗΝΑ 16-12-2015

Αριθ. Πρωτ. 2161

Προς την Πρόεδρο της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος κα Ιγγλέζη Αικατερίνη.

Κυρία Πρόεδρε,

Μας προκαλεί κατάπληξη ότι και κατά τη δεύτερη κατά σειρά συνεδρίαση της Επιτροπής της οποίας προεδρεύετε, ούτε η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος, ούτε και καμία άλλη Κυνηγετική Οργάνωση προσκλήθηκε να λάβει μέρος με εκπροσώπους της, αν και οι Κυνηγετικές Οργανώσεις έχουν δημιουργήσει και λειτουργούν την πιο αξιόπιστη και οργανωμένη θηροφύλαξη που υπάρχει στην επικράτεια, ένα γεγονός αναγνωρισμένο τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Είμαστε δε υποχρεωμένοι να σημειώσουμε ότι για την Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος και τους 180.000 κυνηγούς που εκπροσωπεί, ο αποκλεισμός τους από μια συζήτηση που αφορά το «σύστημα εποπτείας, φύλαξης και προστασίας τους περιβάλλοντος», δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως μια πράξη περιφρόνησης.

Πιο σημαντικό ακόμα, είναι ότι στερεί από τους Βουλευτές και τους υπόλοιπους συμμετέχοντες τη δυνατότητα να πληροφορηθούν και να επωφεληθούν από την εμπειρία, την τεχνογνωσία και τις δράσεις που για περισσότερο από μια δεκαπενταετία αναπτύσσουν στον τομέα της θηροφύλαξης οι Κυνηγετικές Οργανώσεις.

Και πραγματικά είναι άξιο απορίας το γιατί η Μόνιμη Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής αποφεύγει να μοιραστεί την εμπειρία των Κυνηγετικών Οργανώσεων επί του θέματος, την ίδια στιγμή που οι δράσεις τους απολαμβάνουν της εκτίμησης, της αναγνώρισης και της συνεργασίας διεθνών φορέων, περιβαλλοντικών οργανώσεων, Πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, πολλών δημόσιων υπηρεσιών και δημόσιων φορέων καθώς και της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε όλη τη χώρα.

Κατόπιν όλων αυτών περιμένουμε την, έστω και την τελευταία στιγμή, πρόσκλησή σας για την συμμετοχή μας στην τρίτη συνεδρίαση της Επιτροπής σας.

Ο Πρόεδρος
Ο Γεν. Γραμματέας

ΝΙΚ. ΠΑΠΑΔΟΔΗΜΑΣ
Αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας
Κυνηγετικών Οργανώσεων (F.A.C.E.)
ΓΕΩΡΓ. ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ

Οι φράχτες για τους πρόσφυγες σκοτώνουν άγρια ζώα

Στοπ ουστ και δρόμοΣαν να μην έφτανε το ανθρώπινο δράμα, οι φράχτες που στήθηκαν στα εσωτερικά ευρωπαϊκά σύνορα για να ανακόψουν τη ροή προσφύγων αποκαλύπτεται ότι έχουν επιπτώσεις και στην άγρια ζωή: βιότοποι απειλούμενων ειδών κατακερματίζονται και αρκετά ελάφια έχουν ήδη βρει φριχτό θάνατο στα κοφτερά συρματοπλέγματα.

«Πολλές αναφορές έχουν έρθει από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και από κυνηγετικούς συλλόγους, των οποίων τα μέλη έχουν παρατηρήσει ελάφια να μπερδεύονται στα συρματοπλέγματα και να βρίσκουν αγωνιώδη θάνατο, συχνά έπειτα από αρκετές μέρες» αναφέρει στο περιοδικό New Scientist o Βέντραν Σλιγέπτσεβιτς, ζωολόγος του Πανεπιστημίου του Κάρλοβατς στην Κροατία.

Τα ελάφια τουλάχιστον δεν είναι απειλούμενα, όπως συμβαίνει με άλλα ζώα όπως οι αρκούδες, οι λύκοι και οι λίγκες.

«Σε είδη με μεγάλους πληθυσμούς όπως τα ζαρκάδια και τα ελάφια, το πρόβλημα δεν είναι οι αριθμοί αλλά ο πόνος» δηλώνει η Μάγκντα Σίντιτσιτς, ερευνήτρια του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ. Αντίθετα, για είδη με μικρούς πληθυσμούς «κάθε ξεχωριστό άτομο μετράει».

Η Σίντιτσιτς μελετά τη γενετική ποικιλότητα του τελευταίου πληθυσμού λίγκα που μοιράζεται ανάμεσα στην Σλοβενία και την Κροατία -μόλις εξήντα άτομα απομένουν στην περιοχή.  Όπως προειδοποιεί η ερευνήτρια, ο φράχτης ανάμεσα στις δύο χώρες εμποδίζει την μετακίνηση των αιλουροειδών και αυξάνει την πιθανότητα αιμομιξίας, η οποία απειλεί τη γονιδιακή δεξαμενή του απειλούμενου είδους.

Ο φράχτης που υψώθηκε πριν από λίγες εβδομάδες ανάμεσα στη Σλοβενία και την Κροατία, μήκους 140 χιλιομέτρων, χωρίζει στα δύο ένα από τα πλουσιότερα οικοσυστήματα και των δύο χωρών, αναφέρει η Σίντιτσιτς.

Τα ελάφια μπορεί να μην απειλούνται με εξαφάνιση, όμως ο φράχτης εμποδίζει τη χειμερινή μετανάστευσή τους σε περιοχές χαμηλού υψομέτρου, λέει ο Σλιγέπτσεβιτς. Αν τα ζώα δεν καταφέρουν να ταξιδέψουν, κινδυνεύουν να παγιδευτούν στα χιόνια κοντά στον φράχτη, προειδοποιεί.

Το πλήγμα θα μπορούσε να είναι μεγάλο και για τις αρκούδες, οι οποίες διανύουν καθημερινά μεγάλες αποστάσεις. «Κάθε αρκούδα μπορεί να κινείται σε περιοχή 1.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων» εξηγεί ο Ντιούρο Χούμπερ του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ. Περίπου οι μισές από τις 20 αρκούδες που παρακολουθεί με ραδιοπομπούς ζουν και στις δύο πλευρές των συνόρων, ενώ το καλοκαίρι μια από τις αρκούδες αυτές πέρασε τα σύνορα με τη Σλοβενία τρεις φορές σε έναν μήνα.

Οι περίπου 500 με 1.000 αρκούδες που απομένουν σε μια μεγάλη περιοχή, από την Ελλάδα μέχρι την Κροατία, δεν αποκλείεται να συναντήσουν εμπόδια στις μετακινήσεις τους από τους φράχτες που έχουν στηθεί ανάμεσα στην Ελλάδα και την ΠΓΔΜ, ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία, καθώς και γύρω από την Ουγγαρία.

Ο κατακερματισμός του βιοτόπου θα μπορούσε επίσης να απειλήσει τις τέσσερις μεγάλες αγέλες λύκων που μοιράζονται ανάμεσα στην Κροατία και τη Σλοβενία.

Για να αντιμετωπίσουν την απειλή, ο Χούμπερ και άλλοι φίλοι της άγριας ζωής σχεδιάζουν να στείλουν επιστολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, υποστηρίζοντας ότι οι φράχτες παραβιάζουν την ευρωπαϊκή Οδηγία για τα Ενδιαιτήματα, καθώς και μια συμφωνία του 2008 με την ονομασία Πρωτοβουλία Μεγάλων Σαρκοφάγων Ζώων για την Ευρώπη.

Η μόνη πραγματική λύση, όμως, είναι το ξήλωμα των συρματοπλεγμάτων.

In